۱-مالکیت یا تصرف قانونی: شخصی که مدعی مزاحمت ملک است باید مالک یا متصرف قانونی باشد. این بدان معناست که شخص باید حقوق قانونی نسبت به ملک داشته باشد، خواه به عنوان مالک، مستأجر یا هر شکل دیگری از تصرف قانونی. بدون این حق، شکایت مزاحم قابل پیگیری نیست.

۲-عدم رضایت مالک: عمل مزاحمت باید بدون رضایت مالک یا ساکن انجام شود. اگر مالک صریحاً یا ضمناً آن عمل را پذیرفته باشد، عمل مزاحم محسوب نمی‌شود. به عنوان مثال، اگر مالکی به همسایه اجازه دهد تا از بخشی از زمین خود استفاده کند، این اقدام دیگر مزاحمت محسوب نمی‌شود.

۳-اثبات مزاحمت: مدارک باید ارائه شود که نشان‌دهنده وقفه در استفاده از ملک باشد. این مزاحمت می‌تواند ملموس (مانند آسیب فیزیکی به اموال) یا نامحسوس (مانند صدا یا آلودگی) باشد. اثبات این مزاحمت به طور کلی مستلزم ارائه شواهد عینی مانند عکس‌ها، فیلم‌ها، گزارش‌های کارشناسی یا اظهارات شاهدان عینی است