در پیشنویس لایحه تعارض منافع که از سوی معاونت حقوقی نهاد ریاست جمهوری ارائه شده است، تعریف تعارض منافع این گونه آمده است: «تعارض منافع عبارتست از تعارض منافع شخصی مشمولان این قانون با انجام بی طرفانه و بدون تبعیض وظایف و اختیارات قانونی آنها.» تعارض منافع را می توان از جهات گوناگون به شیوه های مختلفی دسته بندی کرد که در اینجا به طور مختصر به برخی از این دسته بندی ها می پردازیم.
.فرد محور یا سازمان محور: در تعارض منافع فردمحور منافع شخصی یک فرد در تعارض با وظایف و مسئولیت های غیرشخصی او قرار می گیرد و در تعارض منافع سازمان محور، وظایف یک سازمان در تعارض با منافع خاص آن قرار می گیرد مانند زمانی که سازمان بازرسی یک وزارتخانه خاص از همان وزارتخانه ای کسب درآمد کند که مسئول نظارت بر آن است.
.نظام مند یا غیر نظام مند: تعارض منافع غیر نظام مند به معنای آن است که اگر فرد یا سازمانی در یک جایگاه خاص قرار بگیرد ممکن است تعارض منافع ایجاد شود درصورتی که اگر فرد یا سازمان دیگری در آن جایگاه قرار داده شود، تعارض منافعی رخ ندهد. اما در تعارض منافع نظام مند، مهم نیست چه شخص یا سازمانی در جایگاهی قرارگرفته است زیرا به صورت نهادینه شده ای این نوع از تعارض منافع رخ می دهد.
.بالقوه، بالفعل و شبهه تعارض منافع: در تعارض منافع بالقوه(potential) فرد ممکن است که به خاطر قرار گرفتن در یک موقعیت خاص، در آینده حین انجام وظایف خود، تحت نفوذ منافع متعارض قرار بگیرد. در این تعارض منافع، هرچند هنوز آن موقعیت پدیدار نشده است اما هر آن می توان منتظر آن بود اما در تعارض منافع بالفعل (actual) فرد در زمان حال در موقعیتی است که تحت تأثیر منافع شخصی اش قرارگرفته است. این موقعیت به منافع متعارضی در زمان حال یا گذشته اشاره دارد. شبهه تعارض منافع Perceived (apparent))) زمانی پدیدار می شود که به نظر برسد یک فرد ممکن است تحت نفوذ منافع متعارض قرار بگیرد ولی در اصل این گونه نباشد.
.مالی یا غیرمالی: تعارض منافع مالی موقعیت هایی را در برمی گیرد که شامل منفعتی مالی هستند درحالی که در تعارض منافع غیرمالی پای منافع غیرمالی مانند روابط شخصی و خانوادگی، شأن و جایگاه اجتماعی فرد، علاقه یا تعصب و … در میان است.
