۱- کروکی غیر سازشی
۲- صورتجلسه پاسگاه انتظامی یا کلانتری از حادثه
۳- اوراق بازجویی تنظیم شده در یگان انتظامی و مرجع قضایی
۴- اصل و کپی مدارک مورد نیاز (بیمهنامه بدنه، بیمهنامه شخص ثالث، گواهینامه راننده یا مالک خودرو، کارت مشخصات خودرو، شناسنامه مالک خودرو)
۵- تکمیل فرم واگذاری حقوق قانونی بیمهگذار به شرکت بیمه
در تصادفاتی که فقط خسارت مالی متوجه افراد است، راننده مقصر پس از فرار مجازات نخواهد شد.
در این موقعیت اگر هیچگونه مدرکی مانند پلاک خودرو در دسترس نبود، رانندهی خسارت دیده باید با پلیس تماس بگیرد و علیه شخص مقصر، مدارک جمعآوری کند.
خسارت کمتر از بیست میلیون تومان = رجوع به شورای حل اختلاف به همراه کروکی غیر سازشی و ثبت شکایت
خسارت بیشتر از بیست میلیون تومان = رجوع به دادگاه حقوقی به همراه کروکی غیر سازشی و ثبت شکایت
چنانچه توافقی میان طرفین برقرار نشد یا راننده مقصر با فرد خسارت دیده همکاری نداشت دو روش برای آنها وجود دارد.
در مرحلهی بعدی اگر راننده مقصر همکاری لازم را با فرد خسارت دیده داشت، نیاز است که هر دو به ادارهی بیمه (شرکتی که رانندهی مقصر خودرو خود را بیمه کرده است) مراجعه کرده و مبلغ خسارت را دریافت کنند.
اول از هر چیز متداول است که دو راننده به صورت تقریبی میزان خسارت وارد شده را تخمین بزنند. اگر خسارت وارد شده کمتر از هفت میلیون تومان باشد نیازی به کروکی افسر نیست و اگر بیشتر از هفت میلیون تومان بود باید پلیس کروکی تصادف را بکشد.
در این نوع حادثه چنانچه شخص یا اشخاصی فوت شوند، سانحه را در گروه تصادف با خسارات فوتی قرار خواهند داد.
اگر در حین سانحهی پیشآمده شخصی (راننده، سرنشینان و…) دچار جرح یا آسیب جسمی شوند، این نوع تصادف در زمرهی تصادفات با خسارت جانی محسوب میشود.
حادثهای که در آن شخصی مورد جرح یا فوت قرار نگیرد در دستهی تصادفات با خسارات مالی قرار میگیرد؛ بهعبارتی دیگر در این نوع سوانح وسیله نقلیه با خودرویی دیگر یا با سایر اجسام در جاده برخورد داشته است.
اگر بخواهید دعوای حقوقی مطرح کنید شما به عنوان خوانده دعوا نیازی به اثبات اینکه مالک هستید و یا بیان دلایل مالکیت ندارید. بنابراین صرف اینکه ملکی را که یک سال در تصرف داشتید، از تصرف شما خارج کرده اند برای اقامه ی دعوای حقوقی کافی است. مثلا فرض کنید شما مستاجر هستید و کسی خانه شما را به زور تصرف کرده است. پس شما می توانید دعوای تصرف عدوانی حقوقی طرح کنید.
اگر شما سند مالکیت دارید می توانید دعوای کیفری مطرح کنید. در واقع در صورت داشتن سند مالکیت است که شما می توانید شکایت تصرف عدوانی کیفری داشته باشید. طرح شکایت کیفری از طر شکایت حقوقی بسیارسریعتر و کم هزینه تر است.
گاهی شما فقط می خواهید که به ملک خود برسید و تنها به دنبال مطالبه خسارت و زیان خود هستید. اما گاهی هم به دنبال مجازات متصرف هستید که در این صورت باید شکایت کیفری کنید.
معمولا روند دادرسی حقوقی طولانی تر از دادرسی کیفری است.
اگر مالک هستید به دلیل راحت تر بودن فرایند کیفری می توانید دعوای کیفری تصرف عدوانی را انتخاب کنید.
1-مهم ترین تفاوت شکایت کیفری با حقوقی این است که در تصرف عدوانی کیفری، باید برای قاضی دادگاه اثبات شود که متصرف از روی عمد اینکار را کرده و می دانسته که ملک متعلق به شخص دیگری است.
2-در شکایت کیفری تصرف عدوانی شما حتما باید با اسناد و مدارکی که دارید اثبات کنید که مالک ملک هستید. در حالی که در تصرف عدوانی حقوقی همانطور که پیش تر توضیح دادیم لازم نیست که شما حتما مالک ملک باشید. مثلا زمانی که شما مستاجر هستید و صاحب خانه شما در خانه ای که اجاره کردید تصرف می کند.
در دعوای تصرف عدوانی کیفری شما از متصرف شکایت کیفری می کنید و دیگر نیاز نیست که برای رفع تصرف دعوای حقوقی هم مطرح کنید، چون دادگاه کیفری به رفع تصرف هم رای می دهد. در تصرف عدوانی حقوقی شما دادخواست حقوقی به مرجاجع قضایی حقوقی ارائه می دهید.
نکته: مسئله تصرف عدوانی هم از لحاظ حقوقی و هم از لحاظ کیفری قابل انجام است. یعنی شما می توانید در محاکم حقوقی دادخواست رفع تصرف عدوانی را مطرح کنید و در دادگاه کیفری هم شکایت کنید تا متصرف مجازات شود و در دادگاه کیفری دیگر به رفع تصرف حکمی دادگاه داده نمی شود، چون به این موضوع در دادگاه حقوقی رسیدگی می شود. لازم به تاکید است که شکایت همزمان حقوقی و کیفری در تصرف عدوانی در صورتی است که شما مالک باشید، چون در دعوای تصرف عدوانی کیفری مالکیت شما برای دادگاه باید اثبات شود.
بله، طرح دادخواست مطالبه ی مهریه ارتباطی با حق حبس ندارد. مهریه دین است که مرد باید آن را بپردازد.
خیر، همینکه زن مهریه اش را از شوهرش مطالبه کند و او مهریه را ندهد، برای زن حق حبس ایجاد می شود.
خیر، رضایت زن در برقراری رابطه ی جنسی شرط از بین رفتن حق حبس است و اگر اثبات شود رابطه بدون رضایت بوده است، حق حبس پابرجا می ماند.
طبق قانون مزبور در صورتی که اجاره بها پرداخت شود از تخلیه جلوگیری می شود.
طبق قانون سال ۵۶ در این صورت تحت شرایطی موجر می تواند تخلیه مستاجر را بخواهد.
طبق قانون سال ۵۶ موجر در صورتی که مستاجر از پرداخت اجاره بها امتناع کند می تواند درخواست تخلیه عین مستاجره را بخواهد. به ابن صورت که ابتدا با ابلاغ اظهارنامه از موجر رسما مطالبه اجاره بها را بخواهد. در صورتی که ظرف ۱۰ روز پرداخت نکرد اگر اجاره نامه رسمی بوده از طریق دفترخانه و اگر به صورت عادی بوده از طریق دادگاه درخواست تخلیه مورد اجاره را بخواهد.
در قانون روابط موجر و مستاجر سال ۵۶ و ماده ۶ آن که ماده مفصلی نیز هست به موردی که مستاجر اجاره بها را نمیپردازد اشاره کرده است.
طبق این ماده اگر موجر یا نماینده وی از گرفتن اجاره بها خودداری کند، مستاجر موظف است که آن را به صندوق ثبت بسپارد و قبض و رسید دریافت دارد.
اگر اجاره نامه رسمی بوده قبض رسید را به دفترخانه مربوطه تنظیم میکند.و اگر سند عادی بوده یا اصلا اجاره نامه ای تنظیم نشده این قبض را به یکی از دفاتر رسمی نزدیک محل اقامت موجر تسلیم کند و رسید دریافت دارد.
از طرف دیگر دفترخانه به موجر اطلاع میدهد که برای دریافت اجاره بها مراجعه کند.
در صورتی که میزان اجاره بها در قرارداد معین نشده باشد لازم است که طبق آنچه بین طرفین مقرر شده پرداخت شود حال اگر بین طرفین هم توافقی راجع به مبلغی انجام نشده باشد؛ باید مبلغی را که در املاک مشابه برای آن پرداخت می شود، پرداخت کند.
طبق آنچه در ماده ۶ قانون روابط موجر و مستاجر سال ۵۶ ذکر شده است مستاجر مکلف است که در زمان هایی که بین طرفین مشخص و تعیین شده است مال الاجاره یا اجاره بها را پرداخت کند.
حال در صورتی که مدت اجاره به اتمام رسید و با این حال مستاجر به تصرف خود ادامه داد می بایست که به همان میزانی که قبلا پرداخت کرده است در بازه زمانی ۱۰ روز آن را پرداخت نماید.
